احكام نذر و عهد مسئله 2963 - نذر آن است كه انسان بر خود واجب كند كه كار خيرى را براى خدا بجا آورد ، يا كارى را كه نكردن آن بهتر است براى خدا ترك نمايد . مسئله 2964 - در نذر بايد صيغه خوانده شود ، و لازم نيست آن را به عربى بخوانند . پس اگر بگويد : چنانچه مريض من خوب شود ، براى خدا بر من است كه فلان قدر به فقير بدهم نذر او صحيح است . و بايد « براى خدا » به زبان گفته شود و قصد آن در دل كافى نيست . مسئله 2965 - نذر كننده بايد مكلّف و عاقل باشد ، و به اختيار و قصد خود نذر كند . بنابراين نذر كردن كسى كه او را مجبور كرده‌اند ، يا به واسطه عصبانى شدن بىاختيار نذر كرده صحيح نيست . و متعلّق نذر هم بايد رجحان شرعى داشته باشد . مسئله 2966 - آدم سفيهى كه مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف مىكند ، چنانچه نذر كند نذرهاى مربوط به مالش صحيح نيست . و همين‌طور نذر كسى كه بخاطر ورشكست شدن از طرف حاكم شرع ممنوع التّصرّف در اموالش شده است . مسئله 2967 - نذر زن در غير واجبات بدون اجازه شوهرش صحيح نمىباشد هر چند با حقّ شوهر منافات نداشته باشد . مسئله 2968 - اگر زن با اجازه شوهر نذر كند شوهرش نمىتواند نذر او را به هم بزند ، يا او را از عمل كردن به نذر جلوگيرى نمايد . مسئله 2969 - اگر فرزند با اجازه پدر يا بدون اجازه او نذر كند بايد به آن عمل كند ، مگر اين‌كه پدر نهى كند و به نهى او عمل از رجحان بيفتد .